[ vorig gedicht ]   [ lijst met gedichten ]   [ volgend gedicht ]

CLINGING TO THE PAST (september 2014)

HIk dwaal door geheugengangen
van herinneringen
emoties en ervaringen
Uit hun brakke wateren
steken de wrakken van
duizenden schipbreuken omhoog

Alle brokstukken liggen er nog
onmiskenbaar aangevreten
maar nooit helemaal opgeruimd

Ik word onwillig verder
binnenwaarts getrokken
volhardend meegesleurd
als een in stroomversnelling
gevangen boot, naar verleden beelden
en gekoesterde illusies

Help, wie sust en vleit mijn geest
tot onachtzaamheid en
verdovend slapen?

Op de gepolijste muren schrijf ik
met bevendgretige vingers
mijn verborgen verhaal
met vochtige gehavende
schors van diepe wortels en
met smalle stroken zielenleed

De trilling van mijn hart verhoogt
gaat sneller tot een punt waar ik
een nieuwe open tijd inschiet

Niet langer vastgeprikt als een
verdorde kever in een vitrinekast
voel ik de eerste voorboden
van een zuiverend ontwaken
waar de vrucht van liefde
ontkiemt en louterend ontbrandt

Hier sta ik kwetsbaar
voorbij de oude vertrouwde bakens
met licht en ruimte in mijn open hand