[ vorig gedicht ]   [ lijst met gedichten ]   [ volgend gedicht ]

ONVOORWAARDELIJK DE WEG KWIJT (september 2011)

Ik ben de dagen vergeten
de nachten zijn verdwenen
sinds jouw licht volkomen
onverhoeds mijn hart binnengleed

Zon en maan schuiven over en
in elkaar en maken geen verschil
als jij je hand op mijn schouder legt
Seizoenen hebben
bloesems voortgebracht en opgegeten
Een andere boom trekt lijnen in de straat
en weerspiegelt jouw vingers mijlenver in de lucht

Bij ieder woord wat ik tot je spreek
bij alles wat ik zo weinig weet
is er jouw hand vol rust in mij
een heilig weten dat ik van je hou

Buiten zit ik op de stenen trappen
nog zo weinig te doen
nog zo weinig te zeggen
Jouw geur altijd in en om mijn handen
ben ik verloren, volkomen verloren
in jou