[ vorig gedicht ]   [ lijst met gedichten ]   [ volgend gedicht ]

SUPPRESSION (oktober 2013)

Een ijle nevel verscheurt de rode duisternis
met haar versluierde roep
Ik kijk omhoog
Herken de kreet en de kleine spitse vleugels
van jouw silhouet tegen de sterren
Dat lange klaaglijke gefluister
opstijgend vanuit je zo goed afgeschermde binnendonkerten
met je tenenkrommende lieflijkheid
je slachtofferschap
je manipuleren vanuit liefde en dankbaarheid
je onmacht neergelegd op andermans bord
je feilloze zekerheid waarmee je altijd informatie vindt
die in je kraam te pas komt
en waarmee je je denken en je daden rechtvaardigt…
Al dat lijdend zuchten ineengestrengeld
met de blauwe substantie van je ziel
Net als flarden soep, etensresten en scherven aardewerk
op de schone keukenvloer
waar ik draai en dans
hier nu
nooit terug
want ik ben Leven
Vang me
Hou me vast
Want ik ben Leven
Volg me als je wilt
naar die onmetelijkheid
die met iedere dageraad nog meer Leven schenkt
aan deze nieuwrijzende dag