[ vorig gedicht ]   [ lijst met gedichten ]   [ volgend gedicht ]

LOVERS 2 (februari 2015)

De glazen bol waarin ik zat
heb je met je liefde
heen en weer geschud.
Vlokken sneeuw dwarrelen tussen mijn haren,
op mijn ogen, handen en mond.

Gewekt en wakker spring ik
in de ruimte daarbuiten.
Wolken raken met hun lange
witte vingers de horizon
Ik voel het mulle zand
tussen mijn zandlopervingers glijden.

De tijd verkort.
De data vallen vanzelf uit mijn agenda,
de dagen zomaar van de kalender
nu de verbinding met jou
me begint te overstromen.

In 1 grote vloeiende beweging
zweef ik vanuit deze oostgroningse vlakte naar je toe
Ik hoor de echo van je stappen
En zie hoe de mist een net van parels
maakt in je glanzende haar
en hartvormige druppels in mijn ogen