[ vorig gedicht ]   [ lijst met gedichten ]   [ volgend gedicht ]

ILLUSIES? (december 2012)

Ik voel het kleinste vergeelde blad de aarde aaien
Hoor het laatste herfstgras langzaam groeien
Ruik de druppel water op de verlepte roos
Doorzie het ingewikkelde samenspel van elementen

Ik voorspel volmondig wat de toekomst brengt voor jou
Ontvouw mijn vleugels om voor het eerst te vliegen
De hele wereld verleidelijk voor me open
Zie mij, die heldere striem licht aan de hemel
Die voor een kort moment door de eeuwigheid schijnt

Ben ik de dienaar die maar een bijrol speelt en een
magisch voorwerp op een fluwelen kussen
naar de goden brengt
Of ben ik een god die magische daden verricht en met
een wonderbaarlijk gezicht door een kier in het heelal
bij jou naar binnen kijkt

Hé, een tomaat met een groen t-shirt aan, balancerend
op de bovenste trede van een wankele keukentrap,
rolt plots omlaag
en wordt finaal doormidden gebeten