[ vorig gedicht ]   [ lijst met gedichten ]   [ volgend gedicht ]

OSHO, (april 2010)

Ik loop met jou ons duizendjarig pad
met lichte tred met bloeiend hart

Rode varens langs de kant
blazen de geur van ozon om ons heen

Prikkend, prikkelend, geluidloos
schudden regendruppels de wolken los

De hemel valt veelbelovend uiteen
van zachtgeel naar witte nietsheid

Licht komt overal vandaan
vol, krachtig, blij
en verlicht alleen onszelf

In de zoete zoele lucht van absolute stilte
en eenheid
zweven we tussen bloemen en rotsblokken

Vormen komen en gaan
En wij, wij ontstaan, wij leven, wij dansen
Dank je Osho voor jouw bestaan